Þá er maður mættur aftur í veisluna. Ákvað
s.s að skella mér í langt helgarfrí á fimmtudaginn. Arnar
Smári var einmitt að henda Elísu sinni til Berlínar þannig að
hann tók mig með í bakaleiðinni. Það hentaði fínt og brunuðum
við í bæinn. Fimmtudagskvöldið fór svo í það að kíkja aðeins
á Gulla og Jonna sem voru í rokinu í Hafnafirði að leggja
rafmagn í plötu eina. Duglegir drengirnir. Nennti nú ekki
staldra lengi í þeim hörmungum og kíkti í heimsókn til Smára.
Þar fengum við okkur félagarnir ásamt Maraþonhlauparanum
Freysa nokkra kalda og ræddum alvarleg mál. Meðal annars var
rædd þátttaka Freysa í Reykjavíkurmaraþoninu í sumar en þar
ætlar hann að hlaupa 42 kílómetra og að etja kappi við
Hervöru hans Adda. Sem er víst af maraþon ættum. Þetta er
eitthvað að þessu fólki. En við Addi getum nú ekki verið
minni menn og munum við halda uppi heiðri Spliff og skella
okkur í hlaupið. Hvað við hlaupum langt er reyndar
óráðið.
Föstudagurinn byrjaði svo á göngutúr með Ottó kallinum niður að
Elliðavatni í sól og blíðu. Sumarið greinilega að koma þarna heima.
Skellti mér svo í fótbolta í sólinni með drengjunum. Sýndi hreint
ógleymanlega takta eins og svo oft áður. Svo eftir stúss hingað og
þangað yfir daginn var haldið á ný til Smára. Helstu hetjur
bæjarins voru mættar í pókerspil. Það þurfti náttúrlega ekkert að
spyrja að leikslokum á þeim bænum og að sjálfsögðu vann ég eins og
vanalega. Milljónir í vasann, milljónir. Svo var haldið í bæinn með
viðkomu á háskólaballi á Broadway. Þar voru svona um 13 manns að
skemmta sér við undirleik manna í svörtum fötum. Þeim fjölgaði svo
í 15 þegar Gulli og Svanur komu á svæðið. En við dvöldum ekki lengi
þar og héldum áleiðis í bæinn þar sem var tekið létt á því. Tókst
að týna blessuðu kortinu mínu, ekki í fyrsta skiptið. Hefði reyndar
átt að hringja um leið í Villa og ég týndi því þar sem að við týnum
þessum kortum og veskjum yfirleitt á sama tíma. "Villi, tékkaðu nú
hvort þú sért ekki örugglega með þitt" En yfir höfuð bara ágætis
kvöld.
Laugardagurinn var fínn líka. Fékk hana mömmu til að elda fyrir
mig humar. Klikkar seint. Hittumst svo nokkrir félagarnir heima hjá
mömmu og ræddum alvarleg mál og tókum í gítar. Kíktum svo eins og
fyrri daginn á bæjarlífið. Enduðum á Celtic til alltof seint.
Stóðum svo þar fyrir utan í dágóðann tíma og hittum þessa líka fínu
Finna sem voru á svæðinu. Okkur tókst þar að ljúga því að þeim að
Arnar Smári væri í raun Eiður Smári. Og það ótrúlega við það var að
þau voru öll að kokgleypa við þessu. Fengu númerið hjá Smára svo
þau gætu nú fengið miða á leik ef þau væru einhverntíma stödd í
Barcelona. Svo löbbuðu þarna nokkrir framhjá aftur og aftur og tóku
undir lygina. Endalaust fyndið.
Jæja, Sunnudagurinn fór í veiði. Addi kom og reif mig úr bælinu
og fórum við ásamt Palla bróður í Tungufljót í Biskupstungum.
Vonirnar um að sumarið væri að bresta á þarna heima fuku um veður
og vind þegar við löbbuðum úr bílnum. Slydda og rok. En við létum
okkur hafa það og byrjuðum að veiða. Var nú hægara sagt að koma
flugunni út í þessu en svo var eins og hendi væri veifað og allt í
einu gerði þessa líka miklu blíðu. Logn og sól. Ótrúleg þessar
veðrabreytingar. Það varði þó aðeins í um hálftíma eða svo. Slydda
og rok tók völdin á ný. Við reyndum þó áfram á nýjum stöðum en
ekkert gekk. Öngull í rass veiðilega séð þessi ferð en gaman engu
að síður. Á leiðinni heim gerði svo blindbil á Hellisheiðinni.
Magnað, og það í lok Maí.
Fór svo út á ný í gær. Var í innskráningunni þarna á Leifsstöð
þegar ég sé kunnuleg andlit fyrir aftan mig í röðinni. Voru ekki
Finnarnir frá því á laugardeginum mættir þarna. Ég reyndi nú að
láta lítið fyrir mér fara en þau virtust taka eftir mér. Það kom
eitthvað glott á þau. Voru svo einnig í sömu vél og ég. Eintaklega
ánægjulegt. Feginn að hafa ekki lent við hliðina á þeim. Það hefði
toppað það.
Oftar en ekki eru flugfreyjur glæsilegar og með flottar línur.
En það var nú ekki í þessu flugi. Í þessu flugi voru þær ekki upp á
marga fiska. Önnur þeirra var feit með vörtu á efri vörinni og hin
var Helga Möller. Eins og hún er nú leiðinleg söngkona þá er hún
enn ömurlegri flugfreyja. Málið er að ég sat við ganginn. Þar
þrammaði Möllerinn fram og til baka alla ferðina og í hvert einasta
skipti sem hún fór fram hjá mér þá rak hún sitt spikfeita rassgat
utan í mig. Horfði aðeins á þetta og án alls vafa þá fyllti fjósið
á henni út í ganginn. Þannig að ég skora hér með á Flugleiði að
splæsa í eitt stykki svona stigvél-þrepavél eða hvað sem þetta
kallast. Svona svo hún passi í ganginn í flugvélinni. Þangað til á
hún bara að vera í miðaafgreiðslunni. Allavegana þá svaf ég ekki
dúr í þessu flugi og ef ég komst svo langt að dotta þá hrökk maður
nokkrum sek seinna eftir árás frá Möllerfjósinu.
Það tók ekki betra við þegar við lentum. Þar missti ég af
lestarfjandanum. Náði þó annarri þegar klukkan var að ganga hálf
tólf. Sú lest bilaði í Odense og var ég ekki kominn til Fredericia
fyrr en klukkan var langt gengin í 3. Hefði ekki boðið í það ef
Möllerinn hefði verið að þjóna þar líka. En allt endar þetta og
komst ég í rúmið þótt seint hafi það verið. Góð heimkoma var á
enda. Mæti svo í byrjun Júlí.
K.